28 Eylül 2015 Pazartesi

Öğrenci sesleri eksilmesin gönlümden



              “Müzik ruhun gıdasıdır.” yaygın sözü doğruysa eğer hepten gıdasız kaldım demektir. Oldum olası müzik yeteneğim yok. Allahtan, çocukluğumda bol bol doğal gıda aldım da ayaktayım...

              Doğduğum ve on üç yaşıma kadar yaşadığım Trabzon ili Dernekpazarı ilçesine bağlı Akköse’de ve Akköse!nin mesirelerinde ve yaylalarında derelerin şırıltıları, rüzgârın ve yağmurun sesleri, çimenlerin, yaprakların hışırtıları, kuş cıvıltıları...vb. doğa sesleri tüm hücrelerimi doyurdu. Rahmetli dedemin okuduğu Kur’an sesleri ile de Uhrevi âlemlere yükselirdim...

              On onbeş sene önce kulaklarımdaki seslerden ötürü doktora gittim. Yüzde 23 desibel işitme kaybımın olduğunu söyledi doktor bey. Sonra gürültülü ortamlarda çalışanlar için bunun normal olduğunu ekledi. Doktor Bey öğrenci seslerini ‘gürültü’ olarak niteliyor. Gel de bir de bana sor. Öğrenci sesleri en doğal, en güzel, en zevkli seslerdir. Otuz yılı aşkın öğretmenlik ve yöneticilik yaşantımda öğrenci sesleriyle yaşadım durdum. 

             Öğrenci seslerinin benim için nasıl bir yaşam kaynağı olduğunu anlatamam. Şu kadarını söyleyeyim:

             Emekli olunca aldığım parayla Ümraniye’de bir daire almak istedim. Hep okulların yakınlarında daire aradım ki öğrenci seslerini duyabileyim. Okul yanında bir daire alamadım; ama bir özel okulda görev alarak öğrencilerime kavuştum yine.

              Özel okuldan da ayrılınca bir şekilde öğrenci seslerinin bulunduğu ortamlara gider oldum...
Yukarıda kulaklarımdaki seslerden söz etmiştim. Bu seslerden şikâyetim yok aslında, sonucunu merak ediyordum sadece. Bu sesler küçükken duyduğum, Ancumah mesiresindeki evimizin hemen arkasından akan derenin şırıltılarıdır.

             Derelerin şırıltıları, şimşek sesleri, rüzgâr ve yağmur sesleri, kuş cıvıltıları...beni çocukluğuma götürür; bir hoş olur içim. Kaval ve kemençe sesleriyle de coşarım... Bütün bu sesleri kulağımla duyarım: ama çocuk seslerini yüreğimle...

             Bugün 28 Eylül 2015 okullar açıldı. Benim de gönlüm açıldı; ama okulların pek uzakta olmamalarına rağmen açılışlara katılamadım. Öğrenci seslerini duyamamanın burukluğunu hüznünü duyuyorum. Bu buruklukla yeni eğitim ve öğretim yılında tüm öğrencilere, öğretmenlere, yöneticilere ve velilere başarılar diliyorum.

             Ümraniye’de öğretmenlik yapan oğluma telefonla sordum: “Öğrencilerin sesleri nasıl?” diye. Aldığım cevapla memnun oldum. Öğrenci sesleri aynı.

             Kuş sesleri eksilmesin şairlerin penceresinden, öğrenci sesleri de eksilmesin gönlümden.

             Sabahattin Gencal, Başiskele-Kocaeli
----------------------------------
İlgi duyanlar için...







2 yorum:

  1. Hocam siz ne kadar değerli ne kadar güzel bir insansınız... Öğrencileriniz çok; ama çok şanslıymış ki kendilerini böyle yürekten seven, seslerini yüreğiyle işiten bir öğretmenleri olmuş. Saygılarımı takdim ediyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba,
      Ziyaretiniz, yorumunuz ve iltifatınız için teşekkür ederim.
      Hayırlı günler dileğiyle.

      Sil